Apoptoza w miocytach w niewydolności serca w stadium końcowym ad

Średni wskaźnik sercowy wynosił 1,7 . 0,2 litra na minutę na metr kwadratowy powierzchni ciała, a średnia frakcja wyrzutowa lewej komory wynosiła 20 . 4 procent. Czterech z siedmiu pacjentów (pacjenci 1, 2, 6 i 7) miało idiopatyczną rozszerzoną kardiomiopatię (tabela 1); Pacjent również miał element ograniczający. Żaden z tych czterech pacjentów nie miał więcej niż 50 procent zwężenia jakiejkolwiek dużej tętnicy wieńcowej przy tętnicy wieńcowej. Pozostali trzej pacjenci (pacjenci 3, 4 i 5) mieli klinicznie znaczące obturacyjne uszkodzenia wieńcowe i mieli jeden lub więcej wcześniejszych zawałów mięśnia sercowego; dwóch z tych trzech pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną przeszło operację pomostowania tętnic wieńcowych przed przeszczepem. Dwóch pacjentów przyjęto do transplantacji z domu i otrzymywali połączenie digoksyny, diuretyków i inhibitorów konwertazy angiotensyny (Tabela 1). Pozostałych pięciu pacjentów hospitalizowano przed przeszczepem i otrzymywali dobutaminę lub dopaminę (lub oba). Żaden z tych pacjentów nie otrzymał mechanicznego wsparcia krążenia. Przy eksplantacji serca podzielono na wierzchołkowe trzecie i podstawowe dwie trzecie. Trzon wierzchołkowy natychmiast zamrożono w ciekłym azocie i przechowywano w -80 ° C do dalszej analizy. Pozostałą część umieszczono w 4 procentowym zbuforowanym utrwalaczu formaldehydu. Komory zastawione formaldehydem podzielono na odcinki o długości 1,5 cm, równoległe do bruzdy przedsionkowo-bocznej. Skrawki pobrano ze ścian przedniej i przegrodowej lewej komory do badania mikroskopowego światła po odwodnieniu i zatopieniu w parafinie i barwieniu hematoksyliną i trichromem Massona.
DNA End-Labelling of Tissue Sections
Do wykrywania apoptozy in situ na poziomie pojedynczej komórki wykorzystano metodę końcowego znakowania, w której pośredniczy transferaza dezoksyrybonukleotydowa (TdT) (Boehringer Mannheim, Mannheim, Niemcy). 22, 23 Metoda ta polega na dodaniu trifosforanu deoksyurydyny (dUTP) ) znakowane fluoresceiną na końcach fragmentów DNA przez katalityczne działanie TdT. Wszystkie eksperymenty z etykietowaniem końcowym przeprowadzono wiele razy, tak aby wyniki dla różnych próbek tkanek, w tym próbek prostaty, mięśnia sercowego i endarterektomii, mogły być standaryzowane. Grube sekcje parafinowe (4 do 6 .m) nakładano na szklane szkiełka (Superfrost, Columbia Diagnostics, Springfield, VA). Skrawki tkanki poddano deparafinizacji za pomocą ksylenu i ponownie uwodniono za pomocą stopniowanych rozcieńczeń etanolu w wodzie. Skrawki tkanki potraktowano następnie 0,05% saponiny (Sigma Chemical, St. Louis) przez 20 minut w temperaturze pokojowej. Preparaty przemyto czterokrotnie dwukrotnie destylowaną wodą przez dwie minuty i zanurzono w buforze TdT (Boehringer Mannheim). Następnie dodano TdT (0,3 U na mikrolitr) i znakowany fluoresceiną dUTP w buforze TdT w celu pokrycia sekcji, a próbki inkubowano w wilgotnej atmosferze w 37 ° C przez 60 minut. W przypadku kontroli ujemnych, TdT wyeliminowano z mieszaniny reakcyjnej. Skrawki następnie inkubowano z przeciwciałem swoistym dla fluoresceiny sprzężonej z peroksydazą. Plamy wizualizowano za pomocą układu substratów, w którym jądra z fragmentacją DNA były zabarwione na brązowo
[więcej w: Enterolhurtownia portfeli, anakinra, buprenorfina ]
[patrz też: ataksja friedreicha, wrotniewscy koszalin, reporter augustowski ]