Apoptoza w miocytach w niewydolności serca w stadium końcowym cd

Reakcję zakończono przez przemycie sekcji dwukrotnie w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem. Jądra bez fragmentacji DNA zabarwione na niebiesko w wyniku barwienia kontrastowego hematoksyliną. Rodzaje wybarwionych komórek pozytywnych pod względem fragmentacji DNA scharakteryzowano za pomocą przeciwciał monoklonalnych HHF 35 (Dako, Carpinteria, CA) i desminy (Ventana Medical Systems, Tucson, Ariz.). Przeciwciało monoklonalne HHF 35 jest specyficzne dla .-aktyny i .-aktyny; desmina rozpoznaje zarówno kardiomiocyty, jak i komórki mięśni gładkich. Fibroblasty i śródbłonek są negatywne zarówno dla aktyny, jak i desminy. Przeciwciało monoklonalne HHF 35 rozcieńczono do 1: 200, a desmina otrzymano w postaci rozcieńczonej od producenta. Skrawki leczono kozim anty-mysim IgG (Ventana), a reakcję barwną opracowano z układem substratu awidyna-biotyna-peroksydaza. W celu dalszego potwierdzenia lokalizacji apoptozy zastosowano kombinację HHF 35 i końcowego znakowania w tych samych sekcjach tkanki. Po końcowym znakowaniu zastosowano przeciwciało antyfluoresceinowe i substrat chromagenu (Vector SK-4600, Vector Laboratories, Burlingame, CA). Jądra z fragmentacją DNA zabarwione na niebiesko-szaro w otaczającym brązowym kolorze barwy aktyny, a jądra bez fragmentacji DNA miały wyraźne rejony jądrowe.
Dla każdej próbki mięśnia, skrawki tkanki badano mikroskopowo przy powiększeniu 40X i co najmniej 200 komórek zliczano w co najmniej pięciu polach o wysokiej mocy, osobno w warstwach podokancyjnych, środkowo-sercowych i podwsierdziowych. Procent komórek apoptotycznych określono za pomocą indeksu apoptotycznego; wskaźnik apoptotyczny obliczono dzieląc liczbę jąder dodatniego barwnika miocytu przez całkowitą liczbę jąder mysich i mnożąc tę wartość przez 100. Nie oznaczono komórek pobranych na brzegach tkanek, a wskaźnik apoptotyczny wynoszący 2 lub mniej był uważane za wskazujące na brak apoptozy.
Standaryzacja procedury barwienia w próbkach kontrolnych histopatologicznych
Ryc. 1. Ryc. 1. Standaryzacja znakowania końcowego na podstawie in situ w szczurzej prostacie i normalnym i zawałowym mięśniu sercowym od ludzi. Panel A pokazuje gruczoł krokowy z wyraźnymi obszarami jądrowymi. Ta jedyna komórka apoptotyczna ma jądro zabarwione na brązowo (grot strzałki). (End-labeling dla apoptotycznego jądra i barwienia kontrastowego hematoksyliną, x 750.) Próbki normalnego mięśnia sercowego od osób, które padły w wypadkach samochodowych rzadko mają komórki apoptotyczne (panele B i C) (końcowe znakowanie dla komórek apoptotycznych i barwienie immunoperoksydazą dla aktyny, × 400). Próbki wybarwiono zarówno dla aktyny miocytów, jak i komórek apoptotycznych; aktyna barwi ciemnobrązowy, a komórki apoptotyczne niebiesko-szare. Tylko rzadkie wyizolowane miocyty były apoptotyczne, zidentyfikowane przez niebiesko-szare jądra (grot strzałki) i były widoczne tylko na krawędzi szkiełka (panel B); wszystkie inne miocyty miały wyraźne rejony jądrowe (strzałki). Większość regionów miokardium, podobnie jak w panelu C, nie wykazywała apoptozy w miocytach lub naczyniach krwionośnych. Próbki do standaryzacji uzyskano również z centralnej strefy zawału (Panel D), strefy zawału przygranicznego (Panel E) i odległego regionu mięśnia sercowego (Panel F) u pacjenta, który zmarł z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego
[hasła pokrewne: kostniak leczenie, anakinra, agaricus ]
[hasła pokrewne: kostniak leczenie, bazylia zgorzelec, mefedron zjazd ]