Apoptoza w miocytach w niewydolności serca w stadium końcowym

Niewydolność serca szacuje się na ponad 3 miliony osób w Stanach Zjednoczonych.1 Około 400 000 nowych przypadków niewydolności serca diagnozuje się każdego roku pomimo powszechnego stosowania terapii hipotensyjnej, postępów we wczesnej interwencji w zawale mięśnia sercowego, pojawienia się nowszego kardiotonicznego lub rozszerzającego naczynia krwionośne środki i ulepszone metody badawcze do wczesnego rozpoznawania stanów patologicznych prowadzących do kardiomiopatii.2 Obecnie jedynym możliwym lekiem na ostateczną niewydolność serca jest przeszczep serca, który jest ograniczony przez dostarczanie narządów dawcy i działania niepożądane związane z terapia immunosupresyjna. Niewydolność serca jest ostateczną kliniczną prezentacją różnych chorób sercowo-naczyniowych, takich jak choroba wieńcowa, nadciśnienie, wada zastawkowa serca, zapalenie mięśnia sercowego, cukrzyca i nadużywanie alkoholu.3 Po różnych patologicznych stresorach i w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie na pracę serca, serce adaptuje się poprzez kompensacyjny przerost miocytów 4, który charakteryzuje się wzrostem wielkości miocytów i ekspresją kurczliwych i innych białek normalnie wyrażanych tylko podczas rozwoju płodu. Te krótkoterminowe reakcje adaptacyjne w celu utrzymania pojemności minutowej serca stają się nieprzystosowane. 3.4 Mechanizmy patogenetyczne odpowiedzialne za przejście do dysfunkcji serca i klinicznej niewydolności serca nie są dobrze poznane. Aktywna martwica mięśnia sercowego jest rzadko spotykana w kardiomiopatii i postawiono hipotezę, że trwający proces przerywania miocytów lub apoptozy (programowana śmierć komórki) może prowadzić do postępującego pogorszenia czynności mięśnia sercowego, czego kulminacją jest chroniczna kardiomiopatia i końcowa niewydolność serca. .7
Apoptoza jest ściśle regulowanym, wymagającym energii procesem, w którym śmierć komórki następuje zgodnie z zaprogramowaną sekwencją zdarzeń.8-12 Fragmentacja chromosomalnego DNA jest biologiczną cechą apoptozy. [13,14] Ten proces fragmentacji DNA jest związany z nieprawidłową ekspresją geny takie jak Fas, 15 ICE [enzym konwertujący interleukinę-1.] / CED-3-CPP-32 / Yama, 16,17 p53,18 i c-myc19 lub niedobór innych genów, takich jak Bcl2. 20 Rozpoznanie czynników odpowiedzialnych za zapoczątkowanie lub zapobieganie zaprogramowanej śmierci komórki może ostatecznie doprowadzić do interwencji terapeutycznych. Aby ustalić, czy apoptoza występuje w końcowej fazie niewydolności serca, przeanalizowaliśmy wypróżnione serca siedmiu pacjentów poddawanych przeszczepowi serca. Fragmentację DNA oceniano za pomocą elektroforezy żelowej w zamrożonej tkance mięśnia sercowego21 i przez znakowanie końcowe tkanek utrwalonych w formalinie.22,23
Metody
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka kliniczna i hemodynamiczna siedmiu pacjentów przed przeszczepieniem. Eksperymentowane serca od siedmiu pacjentów (wiek, od 18 do 56 lat, średnia [. SE], 44 . 5, sześciu mężczyzn i jedna kobieta) poddawanych przeszczepowi serca w Szpitalu Ogólnym w Massachusetts wykorzystano do analizy fragmentacji DNA. Wszystkich siedmiu pacjentów miało przewlekłą zastoinową niewydolność serca (klasa IV w New York Heart Association) przed przeszczepieniem. Czas trwania choroby wynosił od 18 do 77 miesięcy (średnio 45 . 9). Pomiary hemodynamiczne wykazały zwiększenie średniego ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej (22 . 3 mm Hg) i średniego ciśnienia w tętnicy płucnej (33 . 5 mm Hg) (Tabela 1)
[podobne: anastrozol, chloramfenikol, noni ]
[przypisy: osteopenia leczenie, dominik ebebenge, pasta budwigowa ]